Tracking cookies

Om onze website nóg makkelijker en persoonlijker te maken zetten we cookies (en vergelijkbare technieken) in. Met deze cookies kunnen wij en derde partijen informatie over jou verzamelen en jouw internetgedrag binnen (en mogelijk ook buiten) onze website volgen. Als je hier mee akkoord gaat plaatsen we deze trackingcookies.

Ja, ik geef toestemmingNee bedankt
  • Nederlands
  • Duits
  • Engels
Zoeken
Winkelmandje

In de pers

Een nieuwe manier van bankieren

Misschien kent u crowdfunding omdat u wel eens een pak kaarten of een trui heeft gekocht via een platform, waarmee u een goed doel of een winkel hielp starten. Maar crowdfunding gaat tegenwoordig ook over grote investeringen, en daarmee zou het gezien kunnen worden als een nieuwe manier van bankieren.

“Banken kunnen steeds lastiger kredieten onder de ton geven. En liever niet aan beginnende ondernemingen. Dat segment pakt crowdfunding over.” Aan het woord is Maarten de Jong van Oneplanetcrowd. Zijn bedrijf, online sinds 2012, heeft al voor zestig beginnende, duurzame ondernemingen investeringen geregeld. Variërend van 500 euro tot maar liefst 500.000 euro, laatst, voor autodeelbedrijf Snapcar. Crowdfunding is een goede manier om spaargeld van mensen te mobiliseren voor ondernemers, stelt hij.

Hoe het werkt? Bij Oneplanetcrowd kun je als investeerder een lening of converteerbare lening geven aan een startend bedrijf, een bedrag naar keuze tussen 100 en 10.000 euro. Als de ondernemer vervolgens groter wordt, en een serieuze vervolginvesteerder vindt, kun je je lening en de eventueel opgebouwde rechten omzetten in aandelen. “Het voordeel van deze financieringsvorm is dat mensen allemaal een klein aandeel kunnen krijgen. En meeprofiteren,” zegt De Jong. “En: de ondernemer is gebaat bij de (soms grote) som geld die de crowd samen brengt. Het is een soort public offering, een soort mini beursgang: je biedt mensen de kans om een heel klein aandeeltje te kopen in een bedrijf.”

Een risico zit er wel aan. Als het de start-up niet lukt overeind te blijven, ben je je geld kwijt. Daarentegen: de start-ups worden soms heel groot (zoals Snapcar) en dan verdien je er als investeerder dus ook veel geld mee. Volgens De Jong kun je risico spreiden door verschillende aan bedrijfjes te lenen. Bovendien zegt hij er als platform goed op te letten wat de kansen van de start-ups zijn, en of ze wel alle kansen benutten om groot te worden. Er zit nog een voordeel aan: “We richten ons op investeerders die naast een financieel ook een duurzaam rendement willen halen. De projecten die we selecteren zijn allemaal gericht op duurzaamheid. Op een schonere wereld. Je leent je geld uit aan innovatie.” En zoals alles in de deeleconomie is het direct. Bij banken of andere vormen van aandelen weet je niet altijd precies wat er gedaan wordt met je geld. Bij crowdfunding kun je dat tot in detail zien, soms mag je als investeerder zelfs mee denken.

Er bestaat nog geen regelgeving voor crowdfunding, nog geen vergunningen, en het AFM (Autoriteit Financiële markten) houdt goed de vinger aan de pols. De Jong: “Maar Nederland is open hierin, ze kijken goed of we goed omgaan met het geld, we moeten ons verantwoorden, maar het wordt niet dichtgegooid met regels.” Advocaat Maurits Bos werkt al langer met Oneplanetcrowd samen. “Ik heb al hun contracten opgesteld. Uitgezocht hoe je geld kunt doneren, lenen, investeren. Wij bij Kennedy Van der Laan houden ons bezig met innovatieve manieren van geld ophalen. Banken lenen nu minder makkelijk geld uit. Daardoor zie je initiatieven als crowdfundingplatforms als paddenstoelen uit de grond schieten. Juist kleine start-ups krijgen moeilijk leningen en juist zij zijn hierbij gebaat. Helemaal in het begin was hieromtrent überhaupt geen regelgeving. Nu nog steeds niet overal. Ik vind het interessant om na te denken of de verschillende manieren van financieren die platforms aanbieden, passen binnen de wet. Heel lang is het een grijs gebied geweest, niemand wist eigenlijk hoe het zat. Langzaam komt daar verandering in.”

Vier start-ups die uw geld nu goed kunnen gebruiken

Mantelaar: “Innovatie in de zorg is nodig.”

Titaan Zwart: “Mantelaar koppelt ouderen aan studenten geneeskunde. Men kan op deze manier de zorg voor hun naasten delen met deze studenten.

We vinden het belangrijk dat studenten naast praktische zorg, ook gezelligheid bieden. Wat het hen oplevert is relevante werkervaring: ze leren hun toekomstige doelgroep op een andere manier kennen. En ze verdienen er wat aan. Het kost 17,50 per uur voor de cliënt. Daarmee zijn we één van de goedkoopste zorgaanbieders. Bovendien zijn wij vraag gestuurd in plaats van aanbod gestuurd. Ondernemen in de zorg is niet eenvoudig. Maar er verandert nu veel in de zorg. Men moet veel meer zelf gaan doen en steeds meer mensen beseffen dat., toen we begonnen zeiden mensen: ‘wat duur’ en nu zeggen ze ‘wat goedkoop!’. Ik denk dat mensen toe zijn aan deelplatformen in de zorg. Veel mensen zien in dat er innovatieve bedrijven nodig zijn om gaten die er gaan vallen, door bezuinigingen vanuit de overheid, op te vangen. We zijn nu erg goed bezig in Amsterdam, en hebben alleen maar tevreden klanten. Naast dat we verder willen groeien in Amsterdam we we in de loop van volgend jaar uitbreiden naar andere steden.”

Croqqer: “Veel mensen doen graag gratis klusjes voor de buurman, zien we”

Rob van de Star: “Lodewijk Assscher riep een maand geleden nog dat we de tijd van volledige werkgelegenheid zijn gepasseerd: niet iedereen kan een baan vinden op de manier zoals dat tien jaar geleden ging. Mensen zitten werkloos thuis. Maar tegelijkertijd heeft iedereen klusjes in huis die gedaan moeten worden: elke week worden wel een miljoen microvacatures gecreëerd. De tuin opknappen, een plank ophangen. Een kopje soep brengen, een website bouwen. Croqqer brengt mensen die graag aan de slag willen samen met mensen die een hulpvraag hebben. Achteraf beoordelen ze elkaar met een recensie.

Als je nu een vraag stelt, krijg je binnen een uur een reactie. De tegenprestatie is een glimlach of kleine vergoeding, wat je zelf wilt. Een loodgieter inhuren voor een lekkende kraan kost veel, een buurman doet het misschien voor twee tientjes. Of een kop koffie. Als iemand zegt dat Nederlanders niet bereid zijn om te geven, dan hebben wij heel andere ervaringen! We zien een stuwmeer van mensen die graag iets willen doen, gratis. Hulp vrágen, dat vinden we veel moeilijker.”

Kledingbibliotheek: “Als je deelt, heb je veel minder nodig”

Karin Zwiep: “Als je een jurkje twee keer per jaar draagt, zou je dat makkelijk met andere mensen kunnen delen. Iedereen heeft wel eens die drang: ik moet iets nieuws! Daar springen we op in. Je mag iets nieuws, maar je hoeft het niet te kopen. Bespaart het milieu, en het scheelt ook weer een volle kledingkast.

Bij de kledingbibliotheek hebben we collecties van verschillende designers, unieke stukken gemaakt van afgedankte kleding van Humana. Een tweede deel is tweedehands kleding. Het derde: duurzaam of fairtrade geproduceerde (nieuwe) kledingmerken.

Ik studeer biologie en ben vanuit dat thema geïnteresseerd in duurzaamheid. Met vriendinnen had ik het erover dat ‘een bibliotheek’ eigenlijk een briljant concept is, we vroegen ons af of het ook met kleding zou kunnen. Het is snel gegaan. In december gaat de eerste Kledingbibliotheek open, in Utrecht. Ik merk om me heen, zeker mensen van mijn leeftijd, dat zij minder willen consumeren. In deeleconomie heb je met elkaar veel minder nodig. Het past bij de tijdsgeest, en bij bepaalde problemen als klimaatverandering.”

Konnektid: “Een maatschappij waarin toegang belangrijker is dan eigenaarschap”

Michel Visser: “Ik ben zelf acteur. Na een repetitie twee jaar geleden zat ik in de tram achter twee jongens die waren afgewezen bij een sollicitatie. Ik had ze kunnen leren beter zichzelf te presenteren, dacht ik in mezelf. Mensen hebben natuurlijk maar een beperkt netwerk. Misschien werkt iemand in hetzelfde gebouw, of woont iemand in dezelfde straat, die jou precies kan leren wat je nodig hebt zonder dat je het weet. Via Konnektid deel je dus geen spullen, maar kennis. Het past bij colleborative consumption, zoals deeleconomie ook wel wordt genoemd, een maatschappij waarin toegang belangrijker is dan eigenaarschap.

Niemand heeft meer dertig jaar dezelfde baan, flexibiliteit wordt van ons verwacht, ook flexibele kennis. Via Konnektid kun je iemand in je omgeving zoeken die je Thais leert koken, of boekhouden of omgaan met CMS. Van je eigen buurt maak je een universiteit. ‘Hoe leer ik ukelele spelen?’ – werd ook veel gevraagd. In de toekomst willen we ook gaan werken met geschoolde docenten die kennis aanbieden tegen een vergoeding. Maar eerst een app.”

Auteur: Pauline Bijster

Versie: 6.0.0Pagina geladen in 0.062983989715576 secs.Sessienr: 0hiqcqhgml0aqj9eobphn9h5t4